สิ่งดีดี..ยินดีที่ได้รู้จักและเรียก>>ที่รัก
@แม้รักจะบาดลึก@ขอบคุณนะ..ที่ไม่รับสาย
ฉันรู้ ฉันพร้อมกับสิ่งที่ฉันจะทำต่อไป
แต่ยังมีอีกตั้งไม้รู้กี่คน…ที่อาจจะยังรับไม่ได้
ก็ในเมือนทำเพื่อคนอื่นมาตลอดแล้ว…จะทำต่อไปอีกซักหน่อยจะเป็นไร
อย่างน้อยก็ไม่หลอกตัวเอง ไม่ได้อยู่แบบหลอกตัวเอง
เหมือนกันกับที่เขาบอก ไม่เห็นใจกันตอนเจ็บป่วยจะไปเห็นตอนไหน
ไม่ได้คิดว่าจะเอาชีวิตบริสุทธิ์มาเป็นข้ออ้าง
แต่”น้ำใจ”ที่เห็น ที่ได้รับ มันพิสูจน์อะไรๆได้ตั้งมากมาย
ฉันไม่ยินดีกับการทำอะำไรๆเพื่อคุณ
แต่ฉันยินดี ที่จะทำเพื่อนคนอื่นๆ
ตัดใจ..ไม่ได้ตัดขาด
ยิ่งนานวัน และยิ่งมองครอบครัวอื่น
ถ้าครอบครัวเรา ไม่มีมือที่สาม
คงปกติสุข จะคิด จะพูด จะทำ จะไปไหน
ไม่ต้องคอยห่วงความรู้สึกของมือที่สาม อย่างที่เคยๆ
อยู่ที่เดิม แล้ว พยายาม ตัดใจ
อาจง่ายกว่า ” การจากไป ” > แต่ยัง ” ทำใจ ” ไม่ได้
( Cr. โคตรแรง ) : กวีขี้เมา
เพราะฉะนั้นฉันจะอยู่ในแบบที่ฉันแฮปปี้กับมัน
ความคิดที่รุนแรงแบบเข้าใจผิด
“เธอไม่อยากทำอะไรเพื่อลูก”…เหมือนที่เขาทำ เขาอยาก
สิ่งต่างๆที่มันจะเกิดขึ้นหลังจากที่เรา ตัดใจ จากกัน
ก็ขอให้รับมันให้ได้ก็แล้วกัน
เพราะฉันคงไม่ต้องปรับตัว ปรับใจอะไร ฉันเจอมันมาตลอดชีวิตที่อยู่ด้วยกัน
แล้วถ้าวันนึงฉันทำให้เหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น
หวังว่ามันจะไม่เป็นปัญหา………………
เมื่อวันเสาร์…เคยเห็นแต่ปัญหาครอบครัว แม่ไม่ยอมรับพ่อเข้าบ้าน
แต่นี่อะไร ลูกชาย ไม่ยอมรับพ่อซะงั้น
ทำเอาแม่สะเทือนใจ สงสารพ่อจัง
คนดี..ที่ถูกเอาเปรียบ
ฉันเห็นแล้ว ว่าชีวิตฉันน่าสงสาร
อย่ามาบอกให้ฉันอยู่สูงๆ เป็นคนดี คนดีที่ดูไร้คุณค่า
ฉันเบื่อกับการยอมให้เธอทุกอย่าง เพียงเพราะฉัน กลัวอับอาย
ทั้งๆที่ มันเกิดสิ่งที่น่าอับอายขึ้นมานานแล้ว
เพียงแค่ฉันปฏิเสธที่จะรับรู้
ฉันจะไม่ยอมเดินตามเส้นทางที่เธอกำหนด
เพราะนั่นไม่ใช่วิถีของคนปกติ
ฉันขอเดินตามทางที่ฉันคิดแล้ว ตรองแล้ว ด้วยสติ ด้วยปัญญา..ของฉัน
เธอจะมองมุมไหนของเธอ ก็ตามแต่เธอ
ฉันจะอยู่ตรงนี้ ทางเลือกนี้
เธอก็เดินหน้าตามทางที่เธอเลือกแล้วกัน
….ขอให้โชคดี ทั้งเธอและฉัน
อีกแล้ว
“ใครวะ…” รับสายแล้วทำเป็นงงว่าใคร
แล้วทำไมปิดเครื่องไปซะหล่ะพ่อ
ผู้หญิงบอกว่ารักกันมากมาย
แล้วทำไมไม่บอกฉันคุณก็รัก ปฏิเสธทำไมให้วุ่นวาย
ฉันก็ไม่เคยจะเป็นะตาย ซะหน่อย
ฉันคงต้องมุ่งหน้าสู่ความตั้งใจเดิม เดิม
จะให้ฉันสงสาร คนที่ทำตัวไม่น่าสงสาร ได้ไง
ทางเลือกดี ดี ตั้งมากมาย
ฉันเองก็ไม่งจากเขาหรอก
ทางเลือกดี ดี มีตั้งมากมาย
จะมาใช้ชีวิตกับกองขยะกับคนทึ่คิดแบบขยะๆทำไม
คนโสด แนะนำว่า “จะยอมทำไม คนเหมือนกัน ไม่ได้อาศัยพึ่งพา “
คนมีครอบครัว”สุดท้ายพอมันตายเป็นศพ คนที่เขาจะมาแจ้งเป็นคนแรก ก็เรานี่แหละ”
พอใจกับการทำเพื่อลูก เมื่อลูกได้สิ่งดี ดี ก็พอ
ต่อไปแม่จะทำเพื่อตัวเอง…..
ลำบากซักหน่อย
”แม่ครับ ถ้าบอสจะแต่งงาน เขาจะให้บอสเลือกมั๊ยครับ”
อ้าว มาแปลก ถามตะเรื่องแต่งงาน “แม่จะให้บอสเรื่องใคร”
“แม่รู้มั๊ยบอสจะเลือกใคร” มีบังคับให้ตอบด้วยข้อนี้
“แล้วแม่แต่งงานกับใครครับ”
“ทำไมแม่แต่งงานกับพ่อ”…ซะงั้น
วันนี้ไปรับ12.30 น. ป้ารวงสั่งกลับบ้าน
นอนเล่นตาแป๋ว…”ทำไมไม่หลับครับ”
“ก็มันร้อนอ่ะครับแม่ บอสร้อนจะตาย”
แล้วก็ขวนแม่คุย เรื่องโรงเรียน สารพัดจะเล่า
“แม่จะให้บอสขึ้นรถโรงเรียนมั๊ยหล่ะ จะได้ไม่เหนื่อย”
โอ้โห..ลูกชายฉัน แสนปลื้มเลย
ไปคุยธุระเรื่องเงินๆทองๆ..สร้างบ้าน เครียด
แล้วก็คุยเรื่องพี่กอฟ ลูกป้ารวง
มีแสดงข้อสงสัยตลอดเลยบักบอส
“ทำไมพ่อ…”
“ทำไมพี่กอฟ…”
โตขึ้นบอสจะทำมั๊ยหล่ะ
“ไม่ทำ…ม๊าง”….เขาไม่เคยตอบแบบผูกมัดตัวเองเลยนะ
คุณย่ากะพี่กอฟมาส่ง เพราะจะเอารถไว้ใช้หน้างาน วิ่งซื้อของบ่อย
แม่กะน้องเลยต้องซิ่งมอร์’ไซด์…มาทำงาน
ติ่นเต้นอีกแล้ว ถ้าท้องปั้น ตอนกำลังบิดรถซิ่งอยู่ทำไงเนี่ย
อดทนซักพักลูก
วัน สองวัน พ่อก็เอารถมาส่งแล้วแหละ….
ไม่ได้ห้าม
ก็ไม่เคยบอกว่าอย่าเอาผู้หญิงคนนั้นมาเป็นคนสำคัญ ถ้าเราต้องแยกจากกันจริงๆ
ก็แค่ตอนที่อยู่กับฉัน อย่าให้มาเสนอหน้าทำตัวเป็นคนสำคัญ
ก็ดีนะ คุณช่างแสนดี ทำให้คนไม่สำคัญอะไร เป็นสุข อยู่ในสภาพแบบนั้นแล้วสุขใจ
ก็สมควรที่เทิดทูนบูชากัน
เธอ ,ผู้ยอมก้มหัวให้กับความไม่ถูกต้อง
เพียงเพื่อได้อยู่ใกล้ชิด กับ ค ว า ม รั ก
แชร์จาก.. — กับ Saw SWeet
ก็..ยอมรับมาตั้งนาน กับสภาพไม่มีสิทธิต่อรอง เรียกร้องอะไร
ไม่ทุกข์มากก ไม่เสียดายเท่าไหร่ แค่สับสน วุ่นวายใจนิดหน่อย กับการจะบอก จะตอบข้อซักถาม
แล้วก็เวลาคงจะเดินไปอย่างช้า ช้ามากๆนับจากวันนี้
เราไม่ไว้ใจกันและกัน เพราะเราต่างเป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน
จับซ่าไทเป้า
สะใภ้จีนก็ไม่ใช่ แค่เคยหวังจะได้เป็น
แต่วันนี้มานั่งเอาจริงเอาจังกับ จับซ่าไทเป้า
ลูกสาวแม่จะได้ผิวออกจีน จีน
ไม่เหมือนพี่บอส ตาเกาหลี ดั้งลาว ผิวทะเลทราย 55++
……………..
วันก่อนพ่อมาอารมณ์ไหนก็ไม่รู้สิ
พูดซะยาวเลย
แต่ก็ว่าแหละนะ…กับเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบพ่อว่า ก็ทำคนฆ่ากันได้
ก็ทำเหมือนแม่มีหัวใจหน่อยก็ไม่ได้ เอาใจคนอื่น เพราะคนอื่นคิดไม่เป็น คิดไม่ได้
บางอารมณ์ บางเรื่อง แม่ก็ไม่อยากหาเหตุผลเหมือนกัน
………………………………
ต๊กใจ…นึกว่าตกเลือด
03.09น. 01022012…แม่เวรดึก
ไปเข้าห้องน้ำ…ปวดบิดท้อง เหมือนจะท้องเสีย
แน่นๆยังไงก็ไม่รู้ แต่ลูกสาวแม่ก็ดิ้นดีอยู่น๊า
เพราะมีอาการแปลก….ก้มสำรวจในโถส้วม
ตกใจแทบสลบ…เลือดสด สด เต็มเลย หยดติ๋ง ติ๋ง
รีบตรวจร่างกายตัวเอง โล่งอก…ไม่ใช่แน่นอน
..ก็สัปดาห์นี้แม่ต้องขับMCตลอด เจ็บสะโพก เจ็บก้น จะบ้าตาย
วันนี้ก็อีก..แม่เป็นบ้า นมหมด น้ำผลไม้หมด
ไปช๊อปปิ้งมา..เก็บมาซะเต็มที่…หุหุ ลืมว่าตัวเองขับMC
เกือบไม่รอดแหนะ
เครียด ชอบเครียด
ปกติแม่ก็ไม่ใช่คนเก็บเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมากลุ้ม เครียด มาเป็นอารมณ์
แต่พอแม่มีอารมณ์แบบนั้น ลูกสาวแม่ ดิ้นแรงดีจริงๆนะ แม่ก็เลยชอบเครียด ชอบโกรธ ชอบวีน ชอบเกรี้ยวกราด หุหุ
…
….รู้ใช่ไหมแม่ไม่กลัวอะไรแล้วในชีวิต ผ่านมาหมดแล้ว
แต่ที่กลัว คือ”พฤติกรรมความรุนแรงในครอบครัว”
กลัวถูกทำร้ายร่างกาย แม่คงต้านทานไม่ไหว และไม่สามารถยับยั้งมันได้
อย่าให้มันเกิดขึ้นเลยนะลูกนะ
20012012
20012012>>>>>..HBD พี่บอส
แผนที่วางไว้สวยหรูแม่ได้หยุด17-22 มกราเลยแหละลูกรัก
เพราะน้องไม่รักพี่บอสม๊าง คริคริ แผนล่มสิคะ
17 มกรา พ่อตกลงจะพาไปเที่ยวเรื่อยๆปลายทางสกลนคร
18 มกรา แม่ต้องขับMC เกิดอาการปวดหน่วงท้องน้อย อารมณ์วีนแตก
วิตกกังวล พาล ทะเลาะกะพ่อ ประกอบกับมีนังมารร้ายโผล่มาให้ยลโฉมอีกด้วย
ทุกทีสิหน่าพอแม่จะต้องอาศัยไหว้วานพ่อซักหน่อย มีเหตุแบบนี้ทุกที
19 มกรา จะเดินทางกะลูกชาย..พี่บอสคนเก่งสองคนแม่ ลูก แม่ก็ห่วงน้อง
ถ้าเกิดมีปัญหาอะไรมามีคงผิดเต็มๆ ที่พาน้องไปลำบาก
ตอนเย็นก็ได้แต่เตรียมของให้พี่บอสไว้ตักบาตร ไม่ปริปากวางแผนอะไร
แล้วก็นอนสังเกตอาการของน้อง
20 มกรา ตื่นตะเช้า หลอกล่อพี่บอสไปตักบาตร ซื้อของขวัญที่พ่อสัญญาว่าจะให้ “จักรยาน”
ของขวัญที่ขอแม่”กระเป๋าตังค์เบนเทน” เข้าบ้านอวดจักรยานกะเพื่อนโดมก่อนไปโรงเรียน
เลี้ยงขนมเพื่อนๆที่โรงเรียน และขอกลับเที่ยง….ตามใจลูกรัก
แม่ก็อยู่บ้านบรรยากาศอึมครึมกะพ่อ…ไม่พูดไม่ถาม
พ่อเสนอไปรับบอสเที่ยงไปหากินข้าวนอกบ้านกัน
แม่ก็ไม่ได้พูดหรอก แม่วางแผนไว้แล้ว
MK..ร้านโปรดของพ่อ ขำ ขำ พี่บอสทำหน้าใหญ่ เลี้ยงน้ำพี่แบงค์ ตั้ง 30 บาท หน้าจ๋อยเลย
“บอสเลยไม่สนุกเลย”…เสียดายตังค์
กลับมาบ้านคุณย่า เป็นเจ้าภาพที่สุดยอดม๊าก ถามคนโน้น คนนี้
“กินดี มีสุขไหม” ลูกชายฉันลูกพ่อจริงๆ
ใจพี่บอสอยากจะมาเป่าเค้กกะเพื่อนโดมม๊าก…แบ่งมาให้ แล้วก็บ่น กลัวเค้กบูด ต้องปลุกโดม
ที่ไหนได้เพื่อนๆมีกินเลี้ยงรอที่แฟลตด้วยอ่ะ ดีใจยกใหญ่ เพื่อนโดมยังไม่หลับ
เล่นกันได้อีก 00.36น.แล้วเนี่ยยังไม่เข้าบ้านเลย พ่อ ลูก
พี่บอสจะรู้มั๊ยน๊า…แม่น้ำตาไหลทุกทีที่พ่อ ลูกเล่นกัน แม่นี่ใช้ไม่ได้เลย
สงสารก็แต่ไม่ได้เอากล้องไปด้วย ก็คิดว่าจะกลับมาแฟลตน้อ
